Beyazlarıma

Uyandığım güne sesleniyorum

Uyandığım her yeni güne...

Duysun beni gökyüzü

Yüzünü bana dönsün güneş...

Ben seviyorum!

Seviyorum uyanınca rengimi aramayı,

Seviyorum onu görünce gülmeyi,

Aynada tebessümlerimin yakışıklığını,

Saçlarımda mutluluk kokularını,

Gözlerimde umut bebeklerini...

Ben rengimi benim olduğu için seviyorum

Kendini sadece bana açtığı

Bazen suskun bazen ağlamaklı

Bazense usulca sokulmalarını

Bazen de mutluluk çığlıklarını....

Benim olan beyazıma sesleniyorum

Benliğimden doğdukça yeni benlikler

Benimle var olan beyazlarıma....

Beyazlarıma sesleniyorum

Evet hepsine...

Hüzünlendiğimde yıldızların beyazına,

Özlemlerimde gözyaşlarımın beyazına,

Yalnızlığımda kar tanelerinin beyazına,

Mutluluğumda nadide gelinliğimin beyazına...

Ve son yolculuğumda kefenim beyazına...

Ne olursa olsun, neye bürünürse bürünsün beyazım,

Ben hep onun olacağım.

Bütün vasıflarımı ona adayacağım...

Gözlerim buğulansa da arada sırada

Ayrılıklar peşimi bırakmasa da

Unutsa da beni benim olan her şey;

Unutmayacağım onu...

Attığım her adımda, duyduğum her seste

Onunla olacağım.

Kanatlarıma takacağım onu,

Kefenimin beyazını kirletse de toprağım;

Desteğim olacak sonsuzlukta mezar taşım

Selamın yankılarında tutunacağım ona.

Ve tekrar tekrar Benim olan tüm beyazlara...