Bil/eklerini Saklayan Adamotları
Senin haberin yok
Yerini değiştirdim o iskelenin
Elin ayağın çekilince
Denizin de gitti bilinmeze
Çınar ağacın da
Adımın altına sığındı toprak
İçinde gül hevengi
Elinde su tabancası
Kapı komşusuyum şimdi
Bağışlanmış günahlarımla
Bir nihavent çizdim pas/tellerimle
Uykusunda sıçrarken dün,
Bir nihayet kahve molasında
Geçerken uğradım diyor gün
Bütün belkilerin suratı bir karış bana
Yalnızsın duyuyorum
Yakın bildiğim sesinin uzağında
Rüzgâr sapsarı
Ter içinde,
Koştuğu yerlerde çabalayan sevda
Tek yeşil yaprak kalmış dalımda
Bıçak bilermiş dediler yarınlar
Bil/eklerini saklayan adamotları
Çığlık çığlığa
Gün/eş tutulması sanki
Avuç içlerimdeki karanlıklar
Göğü biliriz,
Deniz de sulu gözlüdür bu ara
Ağlamayı öğretsek diyorum kuşlara
Olmaz ya...
Bağışlanma dileyip dünden
Birlikte de ağlasak bir ara
Suadiyeekimikibinyirmibeş
Demir Mutlugil