Bilinç Duvarına Tüneyen Bir Baykuş
açma öyle gözlerini karanlık orman büyüleri misali
korkarım, korkarım evet ya böyle omuzlarıma çöker
ürkmek, ve dönme bana tüylerini yaka yaka
bir duvarın önündeyiz upuzun insanlar ki
eleleyiz, bilek bileğeyiz aradığımız bir anlamlandırma
bir telaş
bir yakınma
bir nicesi
bu ellerden bahsetmeli tabii
kimi siyaha çalar
kimi güneşi taşır
ötekinin üzeri karınca
beriki kelebek kanatlı
teki yılgın
teki bıkkın
böyle pek çok el ilk kez ölüm soğundan kurtulmuş
iştir ölüm soğundan, morg yalnızlığından
derin tahripli acı kimliklenmesinden sağ çıkmak
bu ellerin sahipleri de var elbet neden olmasın
hepsinin rüyasında süssüz, suretsiz yüzer balıklar
gariptir
oya işleyen bir kadını tanımsızlayan şiirler
ile bu hayli tekil kadın hakkında bizde uyananlar
bir yağmur
bir kin
bir hüzünlü
bir gülüşlü
bir hayat
bir memat
böyle nitelemelerin çokluğu gariptir
bu nitelemeleri hep ayrı cinayet kalıntısı ağızlardan
kavuştağı kayıp türküler misali dinlemek gariptir
bin tane sancılı bilincin bu kadını farkındalaması
tümünün ayrı ayrı zihninde iklimlendirmesi onu
garip değil nedir söylesenize
ki bir kadının ellerini soyup kenara bıraktığında
öldü zannedilip üzerinin gece ile örtülmesi
bilinç katlinden meydana gelmez değil mi
...
sen işte orada, bilinç duvarına tüneyen
bilgiç tavırlarına uykusuzluğunu katıp
algılayışlarımıza kan doğrayan sen
doğru her şey farklı bin türlü
ya doğru olmalı
bir aşkın yargılanmayacağı
bir huzurlu hayat ortak bilinçlerin ürünü