Bilinmezliğin Hafif Çekimi

Kapılıp rüzgarına gitmekte kalbim

Bu nasıl iştir ezelden beri

İçten içe bilenen hasret

Bir gül ki sönsün

Bendeki ateş

Kalemim durmadan yazmak istiyor

Gözlerimde sisli bir resim

İnan ki bir an bile içimden silmedim.

Bunu dinle

Ve bil ki

Çilem artık sürmesin

Hatırla sevgili ilk gözlerim değdiğinde

Bunu bildiye koştum nefes nefese

Tüm geçitlerim tutulmuş

Etrafımda Çelikten duvar

Bırak izin ver geçeyim de

Aşkın içinde can vereyim

İstermisin söyle

Sevgilim diyeyim.