Bilinmezlikler Içindeyim

Sarmıyor beni bu şehir

Isıtmıyor yakan güneş

Yaşamışım bu hayatı beleş

Hiç bir dikili taşım olmamış

Ağlar olmuşum gece gündüz hep

Denizdeki dalgalar gibi

Kendi kendimi döver oluşum

Yelkenlerim alabora olmuş

Savrulur oldum dümeni kaybolmuş gemi misali

Hangi ada kabul eder rotam nereye gider

Bilmiyorum bilinmezliğe gider olmuşum

Yağmurlar yağıyor üzerime iliklerime kadar işlemiş

Ama ben hiç aldırmıyorum

Ağlıyorum geçen günlerime

Ağlıyorum bir hiç uğruna giden gençliğime

En çok,ta sana inanıpta sevildiğimi sandıgım deli dolu yıllarıma ağlıyorum

Ağlıyorum gözlerim şelale misali

Kızardı kan çanağına döndü gözlerimin göz bebeği

Fırtınalar kopuyor zavallı yüreğimde

Saçlarım dökülüyor tel tel ağaçtan düşen yaprak misali

Savrulup giyor uzaklara benim içimdeki sevgi gibi

Avere avare dolaşır oldum yolum belli değil

Hatırladığım tek yol senin kalbindi

Sende bana birazcık sevgiyi çok gördükten sonra

Fireni boşalmış bir araba gibi

Nerde nasıl duracağım belli degil

Şimdi umutlarım kırık kadadım kırık

Yaralı bir kuş misali çırpınır dururum

Belkide kuytu bir köşede mutsuz bu hayatıma son veririm

Ne cesedim kalır nede benden bir hatıra

Toprakta kaybolu veririm

Ben bilinmezliğin içinde kalmış zavallı bir sevgiliyim