Bin Bir Telaş

Huri misin melek mi, görmeye imkan mı var ?

Yağmur değil ,göl değil ,göz ağlar telaşından

Hangi bağın goncası dermeye imkan mı var ?

Falcı değil ,fal değil ,yüz ağlar telaşından.

Hep güneşi beklerdik doğdu doğacak derken ,

Düşer can denen çınar yere ya geç ya erken

Hazana mı gül ektik mevsimde bahar varken ?

Bülbül degil ,gül değil, güz ağlar telaşından .

Bu şiiri, gözümü silerek yazıyorum

Canımı bin parçaya bölerek yazıyorum

Son nefesimi verip ölerek yazıyorum

Kabir değil ,sal değil ,bez ağlar telaşından.

Kurumuş vahaların valisi denilmişim

Sorana Belceğiz'in delisi denilmişim

Ben var ya işte böyle yanılıp yenilmişim

Kalem değil ,dil değil ,söz ağlar telaşından.

Nereden bileceksin kendime yettiğimi

Nereden gelip benim nereye gittiğimi ,

Anlattım satır satır eriyip bittiğimi

Canan değil, el değil ,öz ağlar telaşından .

Kollarımdan çarmıha çak ister utanmadan

Yaşlanmış gözlerime bak ister utanmadan ,

Yetmez dersen bir daha yak ister utanmadan

Duman değil ,kül değil ,köz ağlar telaşından.