Bin Yıl'ım

binlerce cümle doğurdum

yazdım bir kenara

ama hepsini unuttum

vefasız insanlar yüzünden

karar verdim hayvanlarla konuşmaya

çiçekle sevişip böcekle yatmaya

döşşeği taş yaptım

çiçeği üstüme serdim

solmasın diye

çünkü nisan yağmursuzdu

açıkçası mayısa da güvenemedim

dört mevsim ben olunca

bin yılın tecrübesiydim

yaşım eksik kalsa da

yeniden büyüyorum

yeniden filiz filiz

ah bir de dallarımı kıran

vefasızlar olmasa

görün bakın dünya ne güzel olacak

aşkın son halini alınca

süslü cümleler solacak

gerçeği görünce

ben inanmak istiyorum

siz inanmak istemeseniz de

hayal cümlelerime

MALATYA