Bin Yıllık Yoldan Işır

Gönül, içindekini yazarken beyit beyit

Ruhtan süzülüp gelir saf duygular kaleme

Uzanıp da yatarken tahtada taze meyit

Beri yanda iki kuş yaparlar mükâleme

Kondukları bir dal ki; ağaç cennetten tuba

Kalem kapılıp dalmış mürekkebe, eleme

Anlam vermek isterken sır dolu bir mektuba

Beyaz sayfa üstünde iz bırakır âleme

Hazırlan bir an önce aç sırlı kapıyı koş

Bahara vurgun güller güneşle açılırken

İçip de mey-i aşktan gönül olunca sarhoş

Hatırlarsın gülleri yoluna saçılırken

Atiye giden yolda düşün hep uzun uzun

Serilince önüne yaşamın haritası

Cevapsız sorularla yüreğin olur mahzun

İnsanın, sevmek miydi; neydi, acep hatası

İçin kuş gibi pır pır hep uçmaya çalışır

Ne dağlar engel olur, ne dalgalar denizde

Aşk ile dolsa ruhun bin yıllık yoldan ışır

Yolunu bulup gider akıl almayan gizde