Bir Adam Bir Hüzün Bir Şiir Bir Ölüm

bir adam geldi

ardından bir hüzün

oturdular akşam sefalarının yanına

düştü

ıhlamur ağaçlarının arasından sızan ikindi güneşi

siyah ceketinin omuzlarına

adam yalnızdı

üşüyen çocuklar gibi

hüzün sessizdi

soğuk ölümler gibi

adam uzandı

tütün kokan elleriyle

siyah ceketinin yüreğine

ömür sahafının tozlarını yutmuş

gül kurusu şiir kitabını çıkardı

hüzün çevirdi sayfalarını

'' hangi ruh seni duydu benim kadar derinden'' dizesine

adam ağladı

Yaşar Nabi Nayır ağladı

hüzün ağlamadı

bir adam gitti

akşam sefalarının yanından

ardından bir ölüm

bir hüzün kaldı

bir de şiirler