Bir Ah Çekilse

Hasretinden prangalar eskiten

Ahmet Arif misali

Töreli ellerim prangalı

İmanlı gönlüm

Prangaları eskitemiyor

Bir ben eskidim

Zorladıkça ince bilekleri

Bir küfleri dökülüyor

Balık olsam

Pulum dökülecek

Ağaç olsam

Mevsimi şaşırıp

Yaz başında

Yapraklarını dökecek

Bir dost bulsa

İçini dökecek

Bir tanrıya döktüm içimi

Bir de sana.

Ama anlatamadım

Orhan Veli de anlatamıyorum

diye diye nasıl da anlatmıştı...

Kelimelerim tükendi

Ben tükendim

Şiir tükendi

Sen tükenmedin

Çağladın çağıl çağıl

Nerdesin göz aydınım.

Kelamı kuşanmış

Giyinmiş kelimeler

Derya oluyor

Ummana karışıyor

Kayık olmuş yüreğim

Kürek büyüklüğünde

Değil ki ellerim

Yelken açıp sana geleyim

Dost kokunu

Dost selamını almak için

Yüreğinde yerim

Yok ki benim.

Bir ah çeksem

Karşıda Ulu dağ yıkılır.