Bir Akşamdı

Bir akşamdı.

Oda loş,

Griydi her şey,

Sessizdi her eşya,

Bekliyordu sanki

Bir şeyleri.

Bakışıyordu eşyalar,

Ses vermeden.

Hafif bir rüzgar

Yalıyordu eşyaları.

Ben bir köşedeydim,

Bana bakan eşyalardan

Uzak bir yerde,

İhtirasımdın Sen

Ama zamanla zaafa dönüşüyor,

Basite indirgiyordun beni

Kördüm, yüksünmüyordum.

Ruhum esirdir, benliğinde,

Buhran,

Sevildiğine

İnanmak buhranı,

Gözlerde ışıktan bir rüzgar

Kavrıyor seni,

Ve kayboluyor her şey.