Bir Akşamüstü Karanlığına Değin
Bir sevda doğdu akşamüstü karanlığna değin
Yüreğim ıslak ıslak ilkbahar damlacıklarına maruz
Kırk yıllık yaşanmış anılar gibi ellerimi tutuşun
Sana baktıkça kalkıyor göz kapaklarıma inen buğu
Sevdalar yalnız gönüllerde filizlenir derler
Ben sana sarıldıkça boy atıyorum
İri iri gözlerine baktıkça doymak yerine susuyorum
Seni dinledikçe konuştuklarıma isyanen susuyorum
Bir kırlangıç gibi içini çeke çeke dağlara uçuyorum
Yaşlanmış yıllarıma itinazen bayırlarda koşuyorum
Seni dinleyip hep seni şiirlerimde konuşuyorum
Aşkın içimi titrettikçe alev alev tutuşuyorum.
Ellerini tutarken korkuyorum ufak tefek ellerin
Yüreğine dokunmaya kıyamıyorum tertemiz yüreğin
Seni besleme yalnızlıklarıma nazaran sesizce seviyorum
Seni yağmur damlalarından bile gülüm kıskanıyorum
Rüyalarıma ansızın gelme seni kaybetmekten korkuyorum
Güz sancıları gibi düşüyor yüreğime sabahın doğuşu
Rüyalarım bile kıskanıyor seni benden hıçkırıklarla uyanıyorum
Yakamoz gibi vuruyor yüzüme aynanın üzerinde fotoğrafın
Seni cümlelerimde kıskançlığımla gizliyorum
Satır satır sana olan aşkımı mısralara işliyorum
Kimse dokunmasın aşkın kokusunu dizelere yayıyorum
Bir akşamüstü karanlığına değin bunu sana yazıyorum
Ağlatma yılların tozunu yutmuş gözlerimi
Bulanık acılar dökülmesin narin yüreğine
Sus ! duymasın yüreğim imkansızlık ifadelerini
Sana dokunmak çok ağır biliyorum uzaktanda severim
Gönlüme zor gelir sensiz bir ömür
Kan pompolamaz yüreğim damarlarıma
Adın hep dudaklarımda son söz olarak kurur
Bir akşamüstü karanlığına değin kalbim aniden durur.
09.01.2013 00. 45