Bir Aşığın Yüreğinden - 2

Sen yoksun ve

ben duvarlara konuşuyorum

sen sesinin yüreğime çarptığı her an

tavan üzerime yıkılıyor

sen yoksun ve yüreğim bir enkaz yığınının altında kalıyor

içim kararıyor, ben kararıyorum

ben yanlızım

bu sabah ta sensiz uyanıyorum

ve bir güneş daha tüm ağırlığıyla eziyor beni altında

gel kurtar beni...

dışarı çıkıyorum

çok güzel, serin, bir hava var

ama sen yoksun nefes alamıyorum

bu sensiz havada boğuluyorum

yeni bir şiire daha başladım

sen gelirsin umuduyla

ama sen hala yoksun

şiirlerim tekrar tekrar yarım kalıyor

sen yoksun şiirlerim sona eriyor...

sen yoksun

ve

ben tek başıma

koca geceye misafir kalıyorum...