Bir Aşk Efsanesi

Yedi yirmi dört yollarında gözü

Sevgimin,

Belki görünür köşe başında

Kalbin...

Yedi ay oldu dile kolay,

Seni hep en güzel yerde gizledim...

İlk/baharımdın oysa benim...

Arada bir hazan vursa,

Kışların çetin olsa da,

Ayazın dağlasa yüreğimi,

Sensizlik esse üşüsem,

Aşkın yaksa da...

Vazgeçmem,

Vazgeçemem ki sevmekten seni...

Ahh... Bir söyleyebilsem işte...

Sever misin sen de beni,

Tutar mısın ellerimden,

Aynı hayale dalıp,

Aynı düşle uyanır mıyız…

Mısralarımın döktüğü yaşlar son bulur,

Şiirlerim aşk(ın)la yaşar mı mutlu sonu…

Çok alıştırma yaptım aslında...

Gece düşümde,

Gündüz hayalimde ...

Hep söyledim sana...

Sen de öyle güzel sevdin ki bir bilsen...

Sevmek de sevilmek de çok yakışıyor sana...

Belki diyorum hani olur ya bir gün

Sende aynı hayali kurar mısın

Benimle...

Yüreğim ısıtır mı acaba yüreğini,

Görür müsün bendeki seni...

Sen bilmesen de sevdam

Aşkı gördüm sen suretinde...

Gönlümde büyüttüğüm sevgim

Yüreğimi esir ettiğin yerde...

Seni beklemekte...

Beyaz güller serdiğim yolda

Yürüsen benimle birlikte…

Bir gün seversen eğer sen de

Masal olmayalım biz ne dersin,

Aşk efsanemiz dolaşsın dilden dile...

Aşıklar kıskansın bizi…

Aşk kıskansın…