Bir Aşk'ın Hiçlik Öyküsü - 1

Son bir tutunuştu düşmeden önce yalnızlığıma

Gözlerin çarpmıştı yüreğimin yangınlarına

Sönmüyordu hece hece dökülen

Saçlarının örgüsünde kalan ıssız bakışların

Ne zaman kendimden sana yola çıksam

Hep bir yanımda can ağrısı , bir yanımda hiçlik türküsü

Kime çevirsem menzilimi yanı başımda ölürdü ' Aşk '

Örtülürdü bütün anılar , bütün izleri silerdi yağmur

Şehir ıslanırdı sırılsıklam olmuş siluetimde

Düşündüğüm kadar sevda kalırdın aklımın odalarında

Aklımdan çıkartmaya kalkışsam , yüreğime düşerdin

Sonra aniden bir hastalık , bir ölüm telaşı

Ürkek bir tebessüm

Kırık bir sabah

Ayak izlerinden toplama ' Sensizlik '

Bir sen giderdin kaderimin en kimsessiz yanından

İçimde ' Hiç ' kalırdı

Bir hastalık gibi çürütürdü bütün düşlerimi

Parçalardı ayrılığın hayalsiz yanlarını

Ben Ölümü gözlerinde görürdüm

...

Şimdi

Yaşamak üstüme bol geliyor

Bir Dağ kaçağı gibi koşturuyorum

İsmini İsmimde unuttuğum ' Aşk ' için

Anlamıyorum sarhoş olmayıda hani öyle kör kütük

Söver gibi yazılar yazmayıda

Altı üstü ' Seviyorum '

Üstünü altına getiriyorum

Didik didik ediyorum bütün hayallerimi

Sensizliğin en kırılgan yanında kendimi kendimle tehdit ediyorum

Olmuyor

Olmuyor

Efsa

Bakışında kalan mahşer kalabalıklarında

Bir sıratın ucunda

Bir israfilin dudaklarında

Ölümü beklemek değil

Canımı acıtan

Hani kalemi kırıp

Bir yanında ' Sen '

Kendime ' Hiçlik ' yazmak

Sonunda ise ' Aşksızlık '

Kalmak

/...

Olmuyor Efsa , olmuyor

Bir satırın sonunda nokta koymadan ölümü sende gizlemek

Kendimi ölümlerle kuşatıp kendim dışı kalmak

Birine bakarken bir şarlatanın suçunu üstüme alıp

Bir ömür kendimi sensiz bırakmak

Olmuyor seni bir romanın en son sayfasında

Vedasız vedalara mahkum bırakmak

Efsa Dudağımdan dökülen tek cennet , gözlerimde kıyamet

Dudaklarımın en çok gizlediği isim , Şimdi hangi yağmur temizler

Hangisi Aşk der

Hangisi Ölüme ' Biz ' der

.../