Bir Avuç Hatıralar Terk Ediliyor

Niçin bir âşık, ruh ikizini 'ölesiye' sever ki?

Bıraktığım derin boşluğum

İki yaşamdan özlemin ağır yükü

Ya, insan ruhu ve bedenin üzerindeki izleri...

Emin olun bu düşünceler çoğunluktadır;

'Ya diğer yarımı bulup

Bu sevdayı yaşayamama korkusu'

Yürek, bakış ve aşk meselesi buysa

Ruhu özümseyebilen, solunabilen

Zaman bende gözyaşlarımda yüzüyor demek ki.

Yaşadıklarım hayat tecrübesi senaryosu

Yerle bir edilmek sonrası dirilmiş enkazı

Yazması o kadar da kolay olmuyormuş

Yakalandım yüzükoyun yalnızlıkla

Hala mı yüreğimde bu bilindik gök kuşağı

Bu kadar aşka, gize, acıya

Ve daha nicelerine yataklık yaparken,

Renkten bu kadar yoksun olmamalıydı

Ruhumu mu açığa çıkarabilmek umudu

Yoksa

Devrimi aşkın en güzelini hak edebilmek mi arzusu...

Oysa

As olanın o kalıcı sevgi olduğunu düşündüğümü bilse

Heyecansız ama vefalı,

Tutkusuz ama güven verici!

Tam da zamana şikâyet edecekken

Röntgenlendiğim ve mahremime girildiği duygusu,

Hesaba katmakla haklı tepkilerim...

Hiç mi hesap etmedin bu düş'ün sonunu?

Hani bir söz vardır;

Hayatın dengesi hep bir fotoğraf karesinden yansır

Bu boşluk tarif edilebilir mi ki

Kimisi tutucu, özgürlükçü

Çok kültürlü, güler yüzlü, sevecen, cana yakın,

Konuksever, yardımsever

Kimisi asık suratlı, yabanıl, meraklı dedikoducu, baskıcı...

...Acı birikiyor kapının eşiğinde

Yaşanmış yıllar sonrasındaki hayal kırıklığınla

Aslında seviyor muyum sorusu yerine

Hep seviliyor muydum acaba diye sorgusu

Gizemli atmosferi midir bunu ilginç kılan

Öyle bir büyü ki özlemle tutuklu

Gecenin karanlık perdesiyle örtülü

Beynime yorgunluğu bırakan

Mahkum müebbetle

Göz kapaklarım!

Ne yoksa var;

Zihnimin bulanık geleceğinde

Nezaketten, zarafetten ve anlayıştan dem vurmuş

Ve o doğrultuda yaşamaya çalışmış

Nicedir manasını arama sevdası

Bu ruh bedenin hayat gücü, öz, tin, can suyu

Farkında değil mi ki sayfalarında

Kopardığı kıyameti sorguluyor

Arsız dudaklarımla!