Bir Baki Seda

Karanlık güzeldi. Karanlıkta bir göktaşı intihar etmeyi seçti, gidecekti.

Yıldız kaymasını kutsal sayan bir çift göz dileğini tuttu içinden, bilinmeyen bir diyardan, bilinmeyen başka bir diyara giden göktaşı ateşler saçarak yok oldu!

Penceremden körfezi seyrederken aklıma düştün yine. Ve kayan yıldızlar yansıması gözlerini düşündüm.Sakladığım onca zamandan sonra, mavi mevsimler anılarını, hiç eskimeyen hatıraları çıkardım cebimden.

çocuk olan gözlerimde

çağrılı gülücüklerim var

haberci kuşları da yolladım

hırpalanmış yüreğime gel

bitmeyecek efkârlardayım

hatta sabaha da kalacak

bu gece kâhrı taşmış bir yüreğim

hayata kafa tutmuşum

ruhumda hırçın bir gerilla

isyanlarım yatıyor namluda

çok özlendiğini bil de gel

Yüzüm sustukça susuyordu, pencereme başımı dayadım. Bizi ayıran şehrin ışıklarına baktım uzun uzun. Açtım sonra penceremi, yanındayken saçlarımı savuran aynı rüzgar, uçtuştu gecenin o tek gözüne. Kış dolunayı,uzun zaman öncesinin iki yazını hatırlattı. Dolunayın elleri vardı..Gözyaşların kurşun gibi yüreğe saplandığı veda gecesine, beni yine ölmeye götürdü.

silinmedi yüreğimden o an

silinmedi gözlerin gözlerimden

sensizliği beceremeyen, yürüyen dalgınlıktı adım

her gece sen gelip kıvrılırdın uykularıma

yıllarca sevmedim güneşin babacan okşayışını

yolunu kaybetmiş kalp taşıyan bedenim

sadece uykularında özgürdü

dört duvar sarmaşığı yalnızlığım

aynı özlemle her gece

dönmeyeceğin şehirlere uzanırdı

Seni bu gece, bir kez daha istedim .Bir kez daha düş görmek istedim.İçimden yine panayır sesleri yankılansın istedim. Yatağımdan neşeli taklalar atarak uyandığım günleri istedim. Gözlerim bir kez daha gökkuşağının tüm renklerini görebilsin istedim. Bir kez daha bensiz bu denizin, bu göğün, martıların dağların, sokakların, yolların manasız kalacağını söyleyen yürekle, taptaze bir güne uyanmak istedim.

Küstüm birden, ya aşka dair ne varsa şarkılarında bile susmuşsa.Ya yaşlandıysa yüreğin, unuttuysa içinde oradan oraya koşturan yaramaz küçük kızı..Küstüm birden, ya devran çemberi anılarını kilitlemişse, ya düşlerinde bile kalmadıysa mavi. .

Küstüm birden ve o küskün yalnızlık yalpalayarak geçip gitti penceremin önünden.

Ağzına kadar yalnızlıkla dolu bu şehir, bu boş sokaklar tamamlanamamış bir ömürü yine iki kolundan tutup, kuytularına doğru sürükleyip götürdü.

sevgili

seni bilmem ama

martılar gibi bakıyor artık gözlerim

kirpiklerimde taşıyorum sessiz çığlıklarımı

kalbimde dikenli tel ıssızlığı

şiirlerimle yazgıma kafa tutup yaşarım seni

aşka bürünürüm her mısrada sımsıcak

imkansızlığını unutur kalemim

unuturum kendimi

sen olurum, sen kokar avuç içlerim

dertlenince içerim bazı bazı

bazı bazı ağlarım yalancı omuzlara

umudu bağlamak isterim ince bir dala

bazı bazı bir ümit, dillenir belkilerim

küllerinden doğmayacak anka kuşu

içimdeki özlemin seni aradığını bilirim

denizi ahhhh! kokan kıyıların birinde

bir kaya seçtim sen gittikten sonra

kemanı ağlayan bir müzik seçtim

baki bir sevdaya

ağıtlar yakıyorum

aşığa ölüm yok deselerde

senin duymayacağını bilsemde

adımın selâsını bekliyorum.