Bir Bakışın Açlığıyla Ölüyorum

yine dargın çimenler bu bahar

ağır ağır sallanır rüzgarla gece

okşanmaz artık parmaklarım

yalınayak gezsem de üstünde

mevsimler sıra sıra geçti ömrümden

ne sen geldin ne haberin gittiğin yerden

ayrılıktı adı bir zaman şimdi yürek yanıklarım

görünmez sessiz sessiz yanarken her bir yanım

artık bir bakışın açlığıyla ölüyorum

diri diri gömülürcesine çaresiz

her dokunduğum hayal yok oldu

umutlar feleğin sofrasından nasipsiz

artık ne bakışın hayali

ne tebessüm uzaktan ne de naz

bu son olsun ne olur ey yar

son ayrılık mevsimi bu son yaz