Bir Bakmışsın ki Ben Yokum

Bir bakmışsın ki ben yokum

Derleyip toplamışım sevgimi yüreğinden

Gülücüklerimi silmişim

Kaybolmasın diye sarıldığım hatıraları omuzlayıp düşmüşüm yollara

Bir bakmışsın ki ben yokum

Tesellilerde arayacak beni

Yüreğindeki kokumu özleyeceksin

Doldurmak istediğin kadar boşluğa düşeceksin

Gözlerini açacaksın korkuyla

Bir bakmışsın ki ben yokum

Ben bakardı hep, ben görürdü diyeceksin

Dokunup dolaştığı hücrelerin titreyecek

Sıcağımdı diyeceksin her üşüdüğünde

Uzatacaksın avuçlarını

Bir bakmışsın ki ben yokum

Düşlerinin renginde bir noksanlık göreceksin

Gecenin dudakları soğuyacak

Kapın çalınacak hep açık duran

Sırım gibi bir ayrılık, gölgemi ararken ayak izlerinde

Bir bakmışsın ki ben yokum

Bir kısmı yazılmış, bir kısmı yaşanmış, bir kısmı hayal bir masal

Söylenmiş mi, okunmuş mu bilinmez

Git/me dolaşırken söylemeyi unutmuş dudaklarda

Boğazındaki kördüğümleri açmaya çalışırken yüzümü arayacaksın

Bir bakmışsın ki ben yokum

Bir bakmışsın ki ben yokum

Ne sıcak nefesim dokunacak yanaklarına

Ne saçların ben için kokacak

Şafağın kızıllığı gözyaşına boyanırken uyanacaksın

Bir bakmışsın ki ben yokum

Ben yokum