Bir Başkasının Olduğunda

güneş çekildiğinde, bırakır ya yerine karanlığı

yokluğunu ansızın hissettirir ya

tüm renkler, bir ölüm sessizliğine gömülür ya

perde perde zindanların kapıları aralanır ya

tüm o varlık kavgası tükendiğinde adalet kılıcını çeker ya

şimdi hesap görme vaktidir ya

insan kaybettiğini yokluğunda arar ya

imkansızlar düş olur ruha saplanır ya

hani güneşe dokunamayacak kadar karanlığa mahkumsun ya

ateşe işte o kadar düşersin ya

varlığı bir ateş, yokluğu bin alev, dersin ya

aşk, özlem karanlığında mum gibi tükenmektir ya

sen bin yalanla avunmaya gör kendini

o, bir başkasının olmuştur ya

bilirsin, düşlersin; varsın, ama yok olmak istersin ya

kazdığın hiçbir mezara kalbini sığdıramazsın ya

toprak bedenini örtmekte aciz kaldığında

gözyaşlarını topraklara balçık yaparsın ya

aşk aptallar için en büyük zaferdir, derlerdi, inanmazdın ya

dünyanın en akıllı aptalı olduğunu anladığında

gerçekleri görmemek için geçmişi unutmak istersin ya

ama unutamazsın ya...

16.12.09