Bir Ben Bir de Zambaklar Kaldı

ıssız bir adam oldum yine

gecenin karanlıgından girdaplara.

bilinmezlik bürüdü kar misali ufkumu.

üşüdüm.

bir cikar yol varmidir siyahtan beyazlara.

zaten butun renkler siyah degilmidir

ölüm misali..

bir ben vardi kaybolmadan once bir umut

bir aşk..aşk mi dedim ben.

sonbaharda süzülen yapraklar mı deseydim bimem

bir garip oldum uzun lafın kısası.

ben senmiyim sen mı bensin anlamadım.

bir uzun yol gidiyorum

mehtap tan tut yakamozlara.

ay ışığı ne alaycı parlıyor göz karama.

bir alcakta kalan gibi.

bir karanin mavisi

bir güneşin kızıla çalan sürmeleri gibi.

birde denizkızı vardi doğruya,

saçları mercan pulları inciden.

ya ben,

mutlulugu yalnizlik,sarhoşluğu inceden.

ben kimim neyim bilemeden

kundaklanıp hayatın kollarına birakilan umutlarim

.duygularım,sevmisligim ,

Korkularim

.bir ben birdezambaklar kaldı en gerimde.....