Bir Beyaz Çiçek

Yemyeşil kırlarda bir beyaz çiçek vardı,

Beyaz güle, beyaz bulutlara benzeyen,

Mutlu, mesut özgür olarak yaşardı,

Etrafında otlarla birçok ümit isteyen,

Severdi hayatı, yaşamı ve herkesi

Lakin yoktu anlatacak söyleyen sesi

Yinede edalarıyla bir şeyler anlatan,

Güneşten gelen ışıklarla beslenen

Bir gün mutlu yaşantısı vardı karardı

Kırdaki birkaç kişi onu hemen kopardı,

Bir saksıyı süsledi, üç günlük süs oldu

İnsanlar sevdi ama onun gönlü gülmeyen

Ayırmıştı kırdan onu bilinçsiz insanlar

Vazonun içindeydi etrafında dolu yalanlar

Bir yandan ağlıyor bir yandan gülüyordu

Kurumuş yapraklar kaldı yeşilliği özlenen