Bir Beyaz Çiçek

Yemyeşil kırlarda bir beyaz çiçek vardı,

Beyaz güllere, gökteki beyaz bulutlara benzeyen,

Mutlu, mesut özgür olarak yaşardı,

Etrafında otlarla bir çok ümit isteyen,

Severdi hayatı ve herkesi

Lakin yoktu anlatacak sesi

Yinede edalarıyla bir şeyler anlatan,

Güneşten gelen ışıklarla beslenen

Bir gün mutlu yaşantısı karardı

Kırdaki birkaç kişi onu kopardı,

Bir saksıda üç günlük süs oldu

İnsanlar sevdi ama gönlü gülmeyen

Ayırmıştı kırdan onu insanlar

Vazonun içindeydi etrafında yalanlar

Bir yandan ağlıyor bir yandan gülüyordu

İki gün sonra sararmış boynunu eğmişti

Ardından kurumuş yapraklar kaldı geriye