Bir Bilsen
This poem was selected as the poem of the day on 18.01.2016.
/kaşları çatıp yüz düşürmenin
hiç sırası değil
biliyorum
inleyip sızlanmanın da
gel gör ki
içimdekiler
dışımdakilerle durmaksızın sürtüşürken
söz geçmiyor derinlerime
ağzımda acı
duman duman
bir bilsen dilimin sessizlerini /
ipini çekmeye hazırlanırken eylülün
kırılgan bir sonbaharın zil çalıyor etekleri
kışı mı ötelemiş ne
içimin dalgaları nasıl da yüksek oysa
güneşe diş batırmaya hazırlanan
iri kıyım bulutların gürültüsü tırmalıyor kulaklarımı
kuzey yeline karışmış soğuk sağanağın ıslığı
uykusu kaçmış huysuz keçilerin türküsü vuruyor cama
irili ufaklı kızıl yapraklar savruluyor yüreğimden
kapalı kapı önlerine
gözlerinde mavi kelebekler uçuşan
sırma saçlı kadınlar geçiyor
arnavut kaldırımlı boş sokaklardan
bana hiç uğramadan
diyorum ki şimdi
işe yaramayan bir gerçeğin ucunu yaksak
iki yağmur arası
ardından üç yalanın da başını ezsek seninle
gözü yaşlı tüm anıların suyunu sıkıp
güneşli güllere assak
talan olsa tüm ayrılıkların nedenleri
yerin dibine batsa yalnızlıklar
ne olurdu ki
gözlerinin nazını bile deli gibi özlemişken ben
yüreği dağlanır mıydı acaba
utanmadan hüzzamla dalaşan tamburun
yolu ayazla kesişmiş sabahlarda
süt dökmüş flamingoların dudaklarından
yırtık nağmeler dökülür müydü
bulanık sudaki puslu görüntülerinin üstüne
ipe sapa gelmez sözcükler
boğulur kalır mıydı dilaltında
gecenin en sarhoş yerinde
notalarını birbirine düşürüp
bestecisine duyurmaksızın
bir şarkıyı vururlar mıydı can evinden
...
...
eski sıcak temmuzların birinde
bembeyaz kuş sürüsünün
sırtını akşama yaslamış güneş ışığında
kumların üzerinde kımıldayan gölgelerinde takılı kaldı aklım
karanlık suya dokunmamışken daha
yelkovanı düşmüş bir kum saati
gördüğü düşün tam da ortasında
adını sayıkladı senin
hiç durmaksızın
aşkla
sonuna dek dinledim
hiç bıkmaksızın
aşkla
bir bilsen
kaç kıvılcım saydım senin gözlerinde
09 / 2015 SIĞACIK