Bir Çift Yabancı Göz

Bütün mevsimlerin en günahkârını yaşarken sen,

Ben kendi ikliminden kovulmuş olan

o son yağmurlarda ıslanıyorum şimdi.

Yalnızlığımın berduşluğuna kafa tutarak,

Hüznümü içiyorum

gözbebeklerimin karanlığından.

İmkânsızlıkların aksini yaşamak için,

Çok geç artık.

Saatlerce sızlanmakta

Karanlığa hüküm giymiş bedenim.

Sana yolladığım umut ışıklarımsa

yollardaki mahçup ve utangaç

sokak lambaları gibi

bir bir sönmekte.

Yabancısı olduğum bu şehrin seyrine dalarken

Üzerimdeki karanlık gece ansızın

İçimdeki bir nefeslik sigara dumanı oluyor.

Yokluğunda,

Düş maviliklerinde üşüyorum

ve

her adımımda

dalgalara kanat çırpan turnaların masumiyetliği

dokunuyor ruhuma,

Karanlığa saplanan bakışlarım ise,

Bozuyor gecenin sessizliğini

Üşüyen martı çığlıklarıyla.

Gözyaşlarını bıraktığın yerde

Avuçlarım toprağa sarılıyor,

Suskun bir fasıl gibi

Hüznün son demine bırakıyorum kendimi.

O anda ruhumu çekip bedenimden

Parmak uçlarımda soğuturken ikimizi

Kayıp düşüyoruz

İmkânsızlıkların koynuna yatarak

Ve

Düşlerinin teslimiyetindeyken sen

Ay bulutlara düşürüyor yakın gölgesini

Donuk gözlerim ise,

Hala yabancısı olduğum bu şehrin

seyrinde

Oysa;

Tenindeki son dokunuşlarım anlatıyordu,

herkese bıraktığın o soysuz güzelliğinin

Sana ait olmadığını ama; hala

Hala Acemisi olduğum

bu şehrin sokaklarında

karşılaştığım bütün bakışlardan kaçıp,

yabancısı olduğum bir çift gözü arıyorum..

Gürcan SÜTÇÜ & Ayşe BAYHAN