Bir de Gökyüzü O Zaman

Tekerlendik gök kelekler gibi gökyüzünde

Kan otu kokardı ellerimiz

Bir kuşun dudağındaki uçuktu yüreği

Bir de gökyüzü vardı o zaman bir de pencere

Bir de deli aşk vardı

Dağları iyi kullanırdı insanlar, sözcükleri iyi

Bir demet su hediye ederdi sevgili

Akdeniz yanımız tozlanırdı daha çok

Elimizin yankısında tutuşurdu bir çiy izi

Aşk, gökyüzünden bile daha ağırdı

Önce gözlerini silerdi sevgilim sonra yüreğini

Bir söze varırdık anılara yol verip

Yaralı bir bohça gibi solgun uzanan Akdeniz

Şiir sürerdi çocukların ağzına

Bir zeytin dalı değse sevgilimin koluna

Tarih yeniden kurgulanırdı

Deniz, bir yelek giyinirdi, kumlar kelebek

(Yazılıkaya, Ocak-Şubat 2011, Sayı 50)