Bir Dem Sen

Bir dem gurbetsin

Boşluktan başka bir şey görmeyen

Gözlerimin son ferinde

Bir dem sevdasın

Bir durup bir tekleyen

Çalışmayı istemeyen yaralı kalbimde

Bir dem efsunsun

Zifiri karanlıklarda düşe kalka yürdüğümü

Gördüğüm gariban kabuslarım da

Bir dem umutsuzluksun

Ayaklarımın üzerine doğrulduğum anlarda

Burnumun üzerine aldığım darbede

Akan kanımsın

Birde sensin işte

Bilmem kaç yıldır her bir hücreme

Sinmiş kokun

Her baktığım yüzde gördüğüm yüz

Her duyduğum müzik senin sesin

Her saat her dakka sensin

Her köşe başında sensin

Her gar da her liman da

Senden ayrılıp sana kavuşurum

Giyindiğimde kefenimsin

Gömüldüğüm yer sensin