Bir Deniz Kokusu Fısılda Saçlarıma

Gece deli mavisi,

Ay ışığı adımlarımdan tedirgin

Yıldızların üstünde aksayarak yürürüm

Gözlerinde bir içimlik tütün sarar,

Keyiflice öksürürüm

Farkına varmazsın,

Gün doğumunda öldürdüm seni

Veyahut,

Ne farkeder

Bekledim ölümüne unuttuğun yerde

Ölümcül bir hercai menekşe

Burun direğimde

Sen kirli bir yağmur ol,

Gözlerimden dökül

Hangi mevsimin koynuna sokulur

Usul usul kokun ?

Buz tutmuş bakışlarıma

İntihar sevk ettiğim vakitler

Öfkelerimden çeyiz bırakırım sana

Irzı kırık pişmanlıklar içinde gülümseyerek

Müsaade istemeden

Yağdığın bulutlara düşman iken,

Artık yağmurlardan daha ıslağım

Konuşma sakın

Martı seslerini bastıran yalanlarınla

Bir deniz kokusu fısılda saçlarıma

Ben, acı çekmeden öleyim

İhanetlerinin yakasına yapıştığım gün,

Eylül sarısı itiraflar dökülsün dudağından

Çünkü, hesaplaşmanın rengidir kırmızı

Toprakla yüzleştiğimiz de söylersin