Bir Dost Seslense

Aniden bir aşk esse,

Yüreğimdeki toz toprak

Havalanır...

Ne zaman bir çocuk gülse,

İçime bir melek konar

Yuvalanır...

Bir yetimin gözleri

Hayatıma dalsa,

Yüküm omuzlarımda

İkiye katlanır..

bana ait ne varsa

Boynunu büker,utanır...

Aklıma bir kelime düşse,

Buz sarkıtı.

Besleyip büyüttüğüm tilkiler

Yaralanır.

Aklımı kime versem,

Bende var der ,kabarır...

Deli bir aşk

Bir çaputla gözlerimi bağlasa

Yüreğimin gözleri açılır,

Gamzelerimde bir kelebek doğar,

yavaşça ruhuma saçılır.

Şimdi bir yağmur tütse,

Mahmur toprağımın

Yüzü yıkanır.

Şehrimin bacasız öksüzleri,

Hayata ıslanır...

Başımdan bir martı geçse,

Yüzüm gözüm

Beyaza bulanır...

Yalnızlığımın ıssız teni,

Martıların ayak izleriyle

İmzalanır...

Ne zaman bir dost seslense,

Canım yongalanır..

Dost...canımın yoldaşı,

Adımın sırdaşıdır

Kalbimin kandaşı,

Fikrimin yandaşıdır.