Bir Dosta Mektup
Rutubetli bir gecede
Ömrümün yine en evhamlı sokaklarından birinin
Islak kaldırımlarında seni bekliyorum dostum
Konuşmam gerek... Konuşmamız gerek
Gülerken gözlerindeki o iki yana çekilen çizgiler
Bir de iç çekişin teselli ediyor beni be Efsun...
Konuşmasam yine anlardın az çok
Sanırım...
Kelimelerin olmadığı yerlerde
Konuşmayı öğrenenlerdeniz biz..
Konuya gelelim Efsun...
Şurama, sol yanıma sirayet eden bir yangın var
Canımın yanmasından çok
Üşüyorum Efsun...
Kar yağmış da eldivensiz bir çocuk misali
İliklerimde bir dinleme tesisi soğukluğu
Aklımın alamadığı
Bir kaos...
Bir dağınık kalabalık var içimde
Gitmek kurtarır mı beni Efsun
Geçer der misin bazı acılar...
Mesela çantamı alıp çıksam
Sezen Aksu çalsa telefonumda
Eskimiş koltuğumda
Orhan Pamuk, Sabahattin Ali'ler olsa
Şehir şehir
Sokak sokak
Bir kendimi dinlesem bir kendimle olsam
Geçecek miydi duvardaki isler Efsun...
Nerede ve nasıl başlar birine tutulmak
Aşk bir kavram mıdır sadece
Yahut onlarca acizliğimiz için bir sığınak mı
Nerede ve nasıl başlar birini kaybetmek
Ölümvari bir soğukluğu olmaz mı insanın...
Yüzünde cam kırığı
İçi deliklerle dolu bir çanak
Bir küheylan bozuntusu muydu içimde koşturan
Bana ve kelebeklere
Yarınların olduğunu nasıl anlatacaksın Efsun...
Ağaçlar yaprak döküyor dostum
Gidilecek bir başka meyhane
Bir yabancı sokak kalmadı şu şehirde...
Kiraz küpelerine biraz benden de bahset
Biraz da beni anlat bulutlara...
Yalnızlığımdan ve yalnızlığımın haşin kaderinden
Kelimelerimin o elle tutulmaz acısından
Gözlerimden...
Solmuş sözlerimden...
Biraz da benden bahset bana Efsun
Anlatabildiğin kadar...