Bir Duygu Açılımı

özlüyor göğe bakıp bakıp akşamları

yıldız kayıyor adı yok

çatıların kırmızısından daha ileri

tutunacak yardım yok

her şeyi ellerinin arası kadar büyütürsün

istersen bitiştirip yok et çoğunu

sonra kapat on parmak dağları ile yüzünü

hiç ağlamaya lüzum yok

hep öyle derler şakacı bilir kişiler

çağrı ağırlığının on katı kadar ok

ve sonra uçsuz bucaksız bir gidiş

nihayette durmak yok

ister gelmez her ani baskın sonrası sevinç

yüz yıllardır taradın saçlarını ağaçların

kim kesti keçinin birikmiş kuyruğunu

sen kedi görünümlü yarışmacılardan birisin

hiç aceleye gerek yok

hiç demek

incinmiş çok şeydir saklıcada

kimliği belirsiz sislerin arasından

sevişmeli seyirciler giydirilir

ve perdelerin gerili ayaklarında delirmeye başlar kahkahalar

içi olgunlaşmamış biri için

hiç gülüşmeye gerek yok

festival ışıkları takacaklarmış göğün dibine

yanıp yanıp söneceklermiş heyecanına

gitti gidiyor bütün sevenler

doldurmaya bak bir an önce zulanı

fırsat bu fırsat diyene kadar boşalt

başka şansın yok.