Bir Elif Neşidesi

Elif'e

1

Her süveyda sustukça benliğime düşer kan

Adamlığım utanır "bir görüş kabininde"

Kızılcık avuntudur bodrum katına sarkan

Öyle hummalar var ki devası yok kininde

Bilmem farkında mısın sığınağındır bulut

Muttasıl damlalarla yağıyorsun ki bârân

Sevdayı taşıdıkça yoldaşın olsun umut

Mestur bir ayça gibi şemsten ışık aparan

Farzımuhal şiirler kucaklarken gövdeni

Gül kokulu kaseden iç sen vuslat badeni

Tek atımlık kurşundur sana yaktığım ağıt

Kulak zarım delinir senin her avazında

Hürriyetsiz kaleme,döşünü sermez kağıt

Senin için üşürüm vaktin son ayazında

Beynine hücum eden fikirler sakıncalı

Bir devrim düşlüyorsun gökkuşağından revnak

Umut ağrısıdır bu ,dikenlerden kancalı

Yarına koşuyorsun göklere tutunarak

Sorulmalıdır senin hasretin şafaklara

Yazılmalı destanın,gül rengi bayraklara

2

Sana Roza diyemem darılır manzumeler

Efsunlu Mona Roza yakar dizelerimi

Demir almadan önce hicran diye sendeler

Limanımdan kentine yola çıkan her gemi

Elif paylaşma sakın nadanlarla sırrını

Çile bir matkap gibi delerken efkarını

Adın Eliftir senin ,yani yaz neşidesi

Kışta açan kardelen, yahut çuha çiçeği

Toprağında uyurken güzel günler fidesi

Unutma yaprağına emanet o gerçeği

Soluklanır mı yine gölgende erguvanlar

Islak ıslak güler mi bahçende bahçivanlar

3

Elif ellerim ıssız, Sana suhre görünür

İsmini sayıklarken lisan sözden arınır

Makul gidişlerime göç telaşı bürünür

Üstüme bocalanır üslupsuz travmalar

Bekledikçe zorlaşır muzaaf muammalar

Geçmiş yanılgıları yargıladım hiç yere

Kurak çöl düşlerini erteledim bir süre

Mevsimleri şaşırdım sensizken pek çok kere

Gündüz kaçışlarımı kovalarken hümalar

Dualarla ferahlar , gize doymuş semalar

Asfar bakışlarınla aklımı bir kez çel ki

Irgalanmış hüznünü kalbim hisseder belki

Sahipsiz hislerimi haraç mezat sen al ki

Pazarında revaçtır inci ,mercan,sırmalar

Elif duymuyor musun ,Sana bu haykırmalar

4

Issız bu güz hüznünü sen de sezdin mi Elif

Somasında soldun mu güvensiz madenlerin

Gül damla bahçelerde sen de gezdin mi Elif

Ardından ağladın mı zamansız gidenlerin ?

Antilop gözlerinle sen derde alışıksın

Nazarındaki girdap yutsun koridorları

Bilirim güneşlerin kıskandığı ışıksın

Lacivert şualarla besle anaforları

Sorgu odalarında soğrulurken fısıltın

Baremsiz puanlarla kaydedilmeli günler

En karanlık gecede saklanmazken ışıltın

Sinende inşirahtır tahakkümler, sürgünler

"Dilin kurusun"derim seni incitenlere

Bilerek isteyerek bu natuvan mevsimde

Zerkedilen korkudur enjektörden tenlere

Bu ürküten ahvalin sorumluluğu kimde

Aşikar öznesisin post modern ağıtların

Sırla sırmanlanmışsın su değmez zülüfüne

Sana şiir yazmak mı ? İnfazı kağıtların

Kalemin inkiyadı acz ile Elifine..

Adın Elifse şayet hicran sana süs ziynet

Bükülüp vav olsan da edemezsin şikayet

Amansız zemheride titrer misin sen Elif

Gece boyu beklenen seher misin sen Elif

Farzımuhal