Bir Eylül Sabahı Gitti

Hayat kurallarını çoktan koymuştu doğduğunda.

İçindeki göz ışığına aldırmadan.

Yitip gitmişti.. kalabalıklarda.

Sıradanlıkla perdelemişti yüzünü.

Acısını sarmalayıp, gülümsemişti..

Tanrı'ya yalvarmış, ağlamıştı.

Dostlar arasında yalnız kalmıştı.

Sevgili perçinlemişti pencerelerini.

Gidecek yer yoktu.

Hapsolmuştu içine.

Ağardı sonbaharında.

Perdeleri küf tuttu

Açmadı.

Bir eylül sabahı

Toprağını toprağa kattı.

Gitti.

İçindeki göz ışığıyla.

Bir yaprak ağacın bağrından

Koptu.

Çığlığın rüzgarında savruldu.

Bir pencere kenarına düştü.

Kimse görmedi.