Bir Filiz İki Yaprak Daha

Bir tohum gibi ekti yüreğime yüreğini

Sonra çöl topraklarını çatlattı en kuraklarda

Ve dayandı İki yaprakla en sıcaklara

Ve dayandı çölde susuz kalıp kum fırtınalarına.

Yavaş yavaş büyüdü inatla ve aşkla

Büyüdü yüreğimin isten karamış güneşlerinin koyu karanlıklarında.

Gece soğuklarına aldırmadan ilk filizden iki yaprak daha

Ve sonra bir filiz, iki yaprak daha...

Kocaman oldun yüreğimin zehir kusan yağmurlarında,

Daha tomurcuklanmadan açtın çiçeklerini yüreğimin en sert kışlarımda.

Dökülen meyvelerinin tohumlarında can bulmuş fidan gibi

Kocaman bir orman oldum mevsim ilkbaharlarda

Oysa gölgende saklamasaydın yazın en sıcaklarında.

Yıldızlı gecelerde koynunda uyutmasaydın

Kırağılar yağarken sabah soğuklarında ve kış ayazlarında.

Sayende diyebilirmiydim? bir filiz iki yaprak daha bu baharda da,

Ve çıkacak olan bir filiz, iki yaprağa yol verirmiydim? bu gönül çiçek açışlarında.

Korkmadan uzatıyorum artık dallarımı dallarına

Korkmadan büyüyorum çiçek açışlarında çiçekler açma umutlarıyla

Aynı mevsimde aynı meyvelerin dallarımda hayat bulacağı mutluluğuyla

Ve kokun sarmış bu sabah, çiçek açışlarınla hayatı.. ve hayatımı

Her aldığım nefes sanki yeni bir yaşamın ulağı

Sanki ılık bir rüzgâr var bu sabah yüreğinden yüreğime esen

Esen rüzgârla ilk defa değdi bu sabah yaprakların yapraklarıma

Hiç kokmamıştı meyve olacak çiçeklerinin kokuları çiçeklerime bu kadar güzel

Hiç görmemişti bu çöl böyle yeşil, böyle beyazlar içinde seni/beni.

Ve hiç yaşamamıştı bu hayat böylesine güzel bir hayatı.

Ve hayat yüreğimde bir filiz iki yaprak daha uzattı.