Bir Gardiyan Jopuydun Yüreğime

sevdamın sebebine kara kalem gülüşlerim

hasretin baharına düşen onca beyazlar

senelerin ardına bir kışın onlarca hatırası

ve seni yazdığım duvarlar

yattığım son koğuşun adıydı KATO

sana göz yaşlarım vardı

düşlerime dokunuşlarım

sevişmelerim hayalinin gölgesine

yüreğime işlediğim satırlarla

yan ranzada bir pötürge dıramı

dursun abinin doladığı cıgara

arguvanlı halilin sayıkladığı FATMA

aparatif tarzda bir gülüşü sibiralinin

bedel idi ömüre ince telden bir bağlama feryadı

gerilerin ötesine işlediğim hicrandın

yazdığım türkülerin motifiydin

bir gardiyan jopuydun yüreğime

bir tebessüm idin kışların bitişine

on defa af çıkarsa dokuzuna ömür yetmez

son bir kadeh kıymetinde özlediğim şu dağlar

son bir hicazkar name

zamanın geçmediği dakikalarım vardı

ağladığım bilinmezdi yorganımın altında

duyulmazdı göz yaşlarım sorulurken ahvalim

bir nefes duman çekerdim

bir gülüş tazelerdim

zatımın anasıydı artık kırk yılın başındaki bir ziyaretçi