Bir Garip Ozanca

Beni böylesine hakir görmeyin

Eli kalem tutan yazanlardanım

Kimim kimlerdenim diye sormayın

Aslı Oğuz aslı Ozanlardanım

Namert tanrım olsa adını anmam

Gökte ışık olsam kör gözde yanmam

Ağa nedir bilmem beyi tanımam

Olmadık oyunu bozanlardanım

Sevdiğim bu gün bir başka güzelsin

Hem ebette hem ezelde güzelsin

Bana ne gelirse Ali'mden gelsin

Akılsız adu ya kızanlardanım

Benim kara gözlüm gülüm güldanem

Senden başka yoktur birim bir tanem

Ne çayhanem kaldı ne de meyhanem

İlim deryasında yüzenlerdenim

Dört yanım arasta bedenim çarşı

Akşamı yaşarım sabaha karşı

Ömür sarı yaprak umut göz yaşı

Ağrıdan acıyı sızanlardanım

Gün gelir gözlerim dalar hayale

Günlerim katılır güler bu hale

Akıldır burçları başım dik kale

Ömür ikliminde hazanlardanım

Yine yanar oldu bağrımın başı

Yâr diye sineme basarım taşı

Bilmem nasıl söner sevda ateşi

Boyu servi boylu suzanlardanım

Ey garip ozanca gel olma sersem

Ölürken canımı yâr diye versem

Cümle ozanların lütfüne ersem

Mecnun'un çölünde tozanlardanım

Fevzi Cahit

Ozanca/İzmir