Bir Gece Dayanırım Kapına

Yine sana kaldım

Yorgun bir baharın ardından

Sana kaldım geçmiş heveslerim

Ve kırık umutlarımla

Sancılarımın baş harfiydin sen

Hasretimin yüklemi

Duygularımın öznesiydin

Dolaysız tümleciydin hayatımın

Başlığı konulmamış bir kompozisyonun

Gelişme bölümüydün

Gittin

Bir anlatım bozukluğu gibi

Kaldım ardında

Yokluğunda zehir zemberek geçiyor günlerim

Gölgen düşüyor karanlığıma

Seni duyduğum an rüzgâr sesinde

Bir yaprak gibi savruluyorum

Hayalin sokulur yalnızlığıma

Dağılıyor düşüncelerim

Yokluğunda

Mutsuzluğuma ortak olur umutsuzluğum

Dostum olur

Hiç olma vaktim gelir

Hayaline tutunurum

Hatalarımı biliyorum

Haylazlıklarımı da

Sana karşı hoyrat davranışlarımın

Savunulur tarafı yok

Biliyorum

Say say bitmez yanlışlarımın

Affı yok

Aynı zamanda

Hiç kimsenin

Sana olan aşkıma

Lafı yok

Bir gece dayanırım kapına

Üstümde bir ömrün yorgunluğu

Hatalarım ve yanlışlarımla kabul et beni

Seni seviyorum tek doğrum bu

23.05.1999