Bir Gelseydin!

bir gün çıksam karşına

uzatsam ellerimi,

umutlarımlan

hayellerimlen

yalnızlıklarımlan beraber..

bir gün çıksam karşına,

söylesem içimden gelen her şeyi,

sevinçlerimlen

gülüşlerimlen

sitemlerimlen beraber..

yalnızlıgımı anlatsam sana önce;

sensiz olan an'ları

kuytu mahallemde yatak gibi kuruldugum kaldırımları

bir bilseydin?..

bulutlara sardım bedenimi senin yokludugunda..

sonsuzluga saldım kendimi

yıldızlarla konuşdum

seni istedim en parlagından...

bir duysaydın?..

ve sevinçlerim oldu zaman zaman;

senli rüyalardan uyandıgım..

denizine baka kaldıgımda üsküdarın

saltanatında görürdüm bu şehrin

ufuklarında seni,

bir türlü dokunamazdım

bir gelseydin?..

ip atlayan çocukdun sanki sen

sek sek seken, saçları örgü

al al yanaklı..

olmadık üzülen

olmadık sevinen

birde onları görünce gülerdi yüzüm kuytu mahallemde

ama sadece içimden!

bir sorsaydın?..

dönüşü olmayan bir yol degildi gittigimiz

imkansızları hiç yaşamadık seninle

harcanmamışdık gereksiz

bırakmışdık kolarına kendimizi mutlulugun

hep sürecekdi süresiz

ve adı umut olacakdı

bir gün dogacak çocugun!

yıllar eskittim

kuytu mahallemin ömür sokagında

yollar eskittim

bu şehrin her semtinde

melankoli havasında..

ters yönemi çekmişim kürekleri sandalımın

kaybolmuşum denizinde..

bir umut var ya bir umut

bekleyecegim

sen hiç dönmesende!