Bir Gençlik Hikayesi

Yaşamak gerçekten zor

Çünkü kimse tarif vermedi sana

Sadece devam et dediler

Sabah alarm değil kira uyandırıyor

Otobüste ayaktasın kulaklıkta aynı

Şarkı dönüyor

Gülmek için sebep arıyorsun

Bulamayınca susuyorsun

Akşam oluyor şehir bile yorgun

Deniz çekilmiş ışıklar suda titriyor

Günün sonunda

Cebinden çıkan bozukluklar kadar kalmışsın

Yetmiyor ama yeniden devam ediyorsun

Çünkü senin cebinde hep umut var

Kimse görmüyor ama sen her gün

Kendini toparlayıp yeniden çıkıyorsun sokağa

Elbette bir topan ekmek için