Bir Isim Bulamadım Ismini Siz Koyun...

Artık şarkılarımı dağlara söyleyemiyorum

Acılarına tutunamıyorum ayrılıkların

Nedense hep sonradan geliyor aklım başıma

Ve suçlusu ben oluyorum hep yüregim kanıyor

Şafaklarımda türkülerimi sana söylerken

Hep o mahur beste çalardı ve ben ağlardım

Bu belki bizim hikayemiz değildi ama

Senin için boşunamı yemiştim dayakları arka mahallelerde

Şimdi boşunamı yakmıştım gecelerimi senin için

Ama ne kadar sevmesende yine senin derdindeyim

Bir veda havası söyleyerek herkes terk ederken bir de sen gitme şimdi

Sürgün acısı gibi saklarken sevdanı koynumda

Bir soğuk yel eserdi kim bilir belki üşürdü ölüm bile

Karar vermek çok zordu sevgi duvarına toslarken

Dardayım gerçekten yalanım da yok

Belkide böyle bir sevmek görülmemiştir

Sen ayrılıgın inciden kolyesini hediye ederken

İşte o an içimde ölen biri vardı

Hani benim gençliğim biterken yollarında

Nedense hep doruklarında sevdalandım

Ama sen benim neler çektiğimi nerden bilecektin

Can yoldaşım derken sana ne demeli şimdi yaptıklarına

Sen yanma diye boyun eğerken kara yazıma

Ve hasretinde prangalar eskitirken yollarında

Belki bir gül fidanı yeterdi bana

Belki biz üç kişi değildik ama

Neyleyim üç kişilik sevmiştim seni

Bir vahşi at gibi gezerken ada sahillerinde

Sen benim hiç birşeyimsin demiştin ya

Haydi söyle bana denizlerim kudurmadan önce

Uyar beni dokunma yanarsın diye