Bir Kaç Gün Havada Asılı

biraz daha genişledi yer yüzü

biraz daha

bizi bize kaybettirene dek

çoğalıp atlasların üzerine buz bağlayana dek

yeni yerler aradık bir kaç mısra daha acılarımıza

aydan bakılınca daha bakımlı bir yermiş gibi geldi mavi

ben öylesine alışmıştım ki kimsesizliğe

bir sıçrayışta bir kaç gün havada asılı

ekmeksiz susuz ve sensiz

kayaların üzerine yumuşak düşüşler düşünebilirdim kendime

hiç bir mesaj iletilmedi kulağıma

bir kaç var oluş kaygısı dışında korkularım da olmadı

uykum da gelmedi mesela

aç bir çocuk da görmedim tanrısızlığımı soran

ayrıca sınırsızlığın ilk ilmihali

karanlıktan karanlığa yol alıyordu burada

hiç yalanlar söylemedim kendime

nefes almadım

ağlamadım

eş aramadım benliğimin ötesinde duran sıcaklığa

zaten hiç olmamıştı yer çekimine ulaşan bir bahar

bir sonsuzluk kadar uzak

azalıyordu git gide

içime düşen rüyalar.