Bir Kadın

Bir kadın ;

Ocağın kenarında

Yalnızlığını yakıyor

Küllerle eziyor sevdasını

Gözlerinde yaş

Eli titriyor küle dokunuşlarında

Ölmeyi yaşamaktan güzel buluyor

Biliyor çünkü her dakika acı çekiyor

Sevmiyor artık kimseyi?

Eskilere dalıyor sarmıyor anılar

Etrafına bakıyor herkes yabancı

Şaşırıyor?anlayamıyor?Kanıyor

Bir kadın;

Gömülmüş sevdaları hatırlıyor

Ohh! Diyor iyi ki gömmüşüm

Yaşadıkları geliyor aklına

Dalıyor gözleri ateşin kıvılcımlarına

Bir kahkaha atıyor

Ardından hıçkırıklara boğuluyor

Taşıyamıyor hayatın yükünü

Yüzü soluk,gülmüyor gözleri

Boşuna yaşamışım diyor

Konuşmak istiyor

Konuşamıyor?anlıyor?susuyor