Bir Kadın Çizdim

Bir kadın çizdim örselenmiş yüreğimde

Gözlerinde umudun ışığını arayan

Kirpiklerinden süzülen denizler gördüm

Dalgaları tahrip edercesine tutunan

Gözbebeklerinde dünyaya yelken açmış

Serçe yürekli bir kadın gördüm...

Bir kadın çizdim elleri hamur yoğuran

Oysa hamur değil de dert yoğuran

Kambur sırtıyla dokuz çocuk doğuran

Yamalıydı hem yarası hem üstü başı

Kimsesi olmasa da

Merhamet sahibi bir Rabbi vardı...

Bir kadın çizdim gözlerinde nem biriktiren

Başkalarının mutluluğu için çırpınan

Kendi gözyaşlarını içine atıp kahreden

İçi kanarken bile, etrafına gülücükler saçan

Gecesi gündüzü zindan karası olan

Kimsenin bilmediği

Karanlık kuyuları vardı içinde...

Bir kadın çizdim nasırlaşmış ellerimle

Mayası her ne kadar bozuk olsa da bu hayatın

Özünde kirlenmemiş sokakları vardı halen

Maviden daha mavi bir gökyüzü vardı içinde

Gökkuşağının yedi rengine bile;

Meydan okuyabilecek gücü vardı

İşte o kadın benim annemdi...

01.04.2014