Bir Kadını Ansızın Sevmek

kelam eder dilim

damağım kurudu gör bak

yine de aynı

eski tas eski hamam...

sür-i edası

sana çıkıyor tüm yollar

raslantısal düzlem içersinde

seni gösteriyor zaman

el yakan baharlar

yaprak yaprak gül kokuyor teninde

yardan aynı kalan sokaklarda

köşe kapmaca oynayan çocukları seyrediyorum

alem-i cihanda bir sürrealist gibi

kibir dolu bakışlara

har vurup harman savurmak kadar banal oldu

içim dışımdan bir ayna

buğulanıp elimle siliyorum

silüet yüzümden düşen bin parça

akşi şeytana pabucu ters giydirmekten bahsediyor

sokak çalgıcıları

gırnatası elinden düşmeyen film kahramanlarına

selamı kesmekten yoruldum

umarın-umarsızlaştığı körpe gönüllerime

tuzu biber sanıp hayıflanıyorum

gül-izar eylemek loş ortamlarda

saklı gönüllere fal bakan

sırtı açık masum kenar mahalle soytarısı gülümsüyor

caklayan sakız gibi oracıkta can veren

hırsız koşturmalardan irkilen

savunmasız insanları

yere yatarken görmek kadar kolay oldu

bir kadını ansızın sevmek....