Bir Kanat Çırpmasıydı
Benim yaralarımı iyi eden
Bir kanat çırpmasıydı aslında
Uğultuların gerisinden gelen iki yavru serçe
Umuduma bir gözünü kırpar kırpmaz
Hemen anladım ağlamaların sonunda gülmelerin de olduğunu
Ve o an her yıldız kaymasında dilek tutmaya başladım.
Benim sabırsız telaşlarımı dizginleyen
Bir kanat çırpmasıydı aslında
Çam ağaçlarının kokusu geldi sandım önce
Sonra yaprakların üzerine bırakılmış hayallerimi buldum
Baktım durdum sağıma, soluma
Denizlere haber uçuran o beyaz martıları gördüm.
Benim dağınık duygularımı toplayan
Bir kanat çırpmasıydı aslında
Ne korku bıraktı bende, ne keder
Hatta yavan şiirlerime ayrı bir mana geldi
Unutulduğumu bile unuttum
Bekletildiğime bile öfkelenmedim
Sorulmadığıma bile üzülmedim
Sevindim diyebilirim.
Benim yarimin güzelliğini yansıtan
Bir kanat çırpmasıydı aslında
Ona iltifat sözlerini dilimin ucuna getiren
Her gün karanfiller götüreceğimi hatırlatan
Doğan güneşe bakıp besteler yaptıran
Tüm endişelerimi gideren...
Bülbülünmüş, kanaryanınmış, güvercininmiş farketmez
Bir kanat çırpmasıydı aslında
Yelkenlerimi sudan çıkaran
Açtığım kapıların ardında daima neşeli sesleri duyuran
Ve o seslerin içine karışıp huzurlu olmak isteyen ben.
03.05.2023