Bir Kanatsız Meleğe

?Aklımda gözlerin kalmış, durmuş yerinde saatler

Hatıralar mahzeninden, çıkacak yol arıyorum

Unutulmuş aşk adıyla, sunulan bütün vaatler

Düştüğüm çıkmaz kuyuda, tutacak el arıyorum'

İsmin düştü sayfaya, kalemimden sessizce

Sustum da ben sustukça, mısralar keskinleşti

Yol verirken koynundan, geçmişe doğru gece

Attığım her adımla, uçurum derinleşti

Gözyaşın oldu yağmur, buğulanmış camlara

Bulduğu her boşluktan, sundu rüzgâr kokunu

Anılar tutup beni, o mutlu akşamlara

Taşırken anlıyordum, bir daha yokluğunu

Yanağındaki gamzen, o çocuksu gülüşün

Ve diyarlar aştıran, masalsı bakışların

Sonunda son var mıydı, gördüğümüz o düşün

Düşün, ardı hep bahar, değil miydi kışların

Kendinden geçmiş odam, yalnızlık badesiyle

Hayallerim gölgemin, arkasına gizlenmiş

Ruhum firar ederken, yüreğimin sesiyle

İşte umut... Mekânsız, aklımda filizlenmiş

Anlamsız artık her şey, anlamsız işte âlem

Kendini avutuyor, mısralar her heceyle

Dönüşü yok yazmıyor, zorlasam da şu kalem

Derdini paylaşırken, sus pus olmuş geceyle...