Bir Kardelen Beklerim

Ben işte ben

Her kavganın yenik yüzü

Hatta tuz gibi dağılan

Çok farklı değil bilindiğinden

En iyi bildiği yerde kaybolan

Her defasında yeniden

Yapmaya çalışan gönlünüzü

Sert olsa da görünümü

Derin bir sızı yufka yüreğinde

Bir paslı çivi gibi durur

Hem aşkı yaşatır içinde

Hem ölümü

Bir gözü yaşlı mazlum görse

Kanına dokunur

Belki düzelir Dünya

Adaletsizlik son bulur

Belki bir şiir sonrası

Yağmur diner gözlerinden

Ve bütün yaşanmışlıklar

Hıçkırığı kahkahası

Bir şey kalmaz unutulur

Böyleyim ben

Hep bir telaş içinde

Koşturur koşturur koştururum

Silahlar çekilip bıçaklar bilenirken

Ve pek iç açıcı değilken durum

Bir kardelen beklerim inatla açan

Bu anlamsız savaş içinde