Bir Kasıma Selam

Bu yanık türküde belki de benim de adım geçer

Demlenir çay

Tellenir ocakta har

Arda kalanlara selam olsun

Ve içinden çıkılmayan mevsimine dünyanın...

Kar kokusu iniyor ovaya

Kasıma bakıyor bir yanım

Ay büyütüyor gözlerimden

Çığlıktar karıncaların tıpırtılarında

Yolunuyor yaralarım,

Tırnağımdan sökülen acıların.

Karanlık mağaralarında inleyen bir türküsün;

Saklama kendini,

Sayıklatıyorum yeniden

Gözümden düşerken

Salacak'tan kopup denize, ağrılar bürünerek

Bir sisin bağrıma attığı lekeyle.

Yamuklayarak adımlarımda seni

Bulmak gibi kaygılarımı yitirerek,

Adreslerde arayan olamadı hiç,

Sokaklar aramakla dolu,

İnsanlar yalnız,

Aradıklarını bulamamakla

Akıllarını yitirmiş.

Bu mevsim yoruyor beni bu yüzden

Bu yüzden hüzünlü yağar yağmurlar.

SONRA saati yokluyorum,

Vakit şu kadar olmuş desem

Neydi sürükleyen sabahlara,

Hep sabahlara

Aydınlığını görmeye iniyorum

İçiyorum özlemini kekremsi, iyotik.

Donuk bir hatıradır bu, son mu bu bahar,

İlk midir sanki yokluğa yenilişim

İlk midir kaldırımlar saklayışım içimde?

O soğuk devler, o yorgun gölgeler,

Pas ve kir...

Biraz da yağmurdur bu mevsim,

Nerde o köpeklemesine hevesler,

Nerde karlı mevsimlere ulaşmanın düşleri,

Uykular sıcak yatağımdan akan

Sabahlara...

Zagrep'te bir akşam üstü

Belki bir denizi düşlüyorum,

Oturup uğunuyorum içimi kemiren yarınlarımla.

Bir kasım

Sürüklenir gider bundan sonra,

Sarısı iğretidir, yarası zonklar durur

O eski sevinçlerimin.

Gaflet midir sebep,

Sevmek, acılardan yontulma resimlere bakarak,

Kuşlar gibi uçmayı bir çocuğa bakmak gibi sayarak:

Bir çocuk, merhaba sabah

Bir çocuk, göğün mavisine dokunarak.

Soluksa da güneş,

Unutuyorsa tene değmeyi

Bir vakti vardı elbet, gelecek diyorduk,

Gelecek, hüzün silen yağmurları boşalacak,

Gelecek diyorduk, beklenen;

Çok uzak değil, belki şu dağın ardında,

Artık ne uzak ki

Dünya dediğimiz şu yerde

Kim nereye uzak,

Kim nereye yakın.

Açsa göğe yüzünü karanfil

Şiirler söylense dursa

Türküler haykırsa gönülden

Elvermez bu baharda

Kesilir soluğum,

Kalırım baharlar düşleyerek yağmurlarda..

Kasım mıdır yoksa

Çağ mıdır karanlık,

Karanlığı sürmeleyen insanlık mıdır

Kör bir çıkmazın avazsız çığlığında,

Artık doğsa bile ufuktan güneş

Görmeyen göze ne yapsın...