Bir Katilin Anatomisi

Onursuzdu hayat...

İlahi kaderin sayfalarını kapatıp kaldırdım başucumdan,

Şizofren bir sabahtı

Sağ yanımda soğuk duvar çizgileri yüzüme yansıyan

Sol yanımda kör bir pencere gökyüzüne selam

Ayak bileklerimde yorgun pranga

Yastığıma dökülen birkaç damla umut

Ellerimde sızlayan bir kış ayazı

Saymakla tükenmeyen gün dönümleri

Hangi erdemin ayak izlerinde yürümeli katlinde vacip arayan katil...

Yaşamak ağrısı asılır doğumla eş zamanlı künyemize

Yaşamak ölümü beklemektir oysa

Alnımızda soyut bir yazı, dilsiz

Ana rahminde suya karışır kader

Ellerimiz kenetli nefesimiz istemsiz

Bir doğuşun güneşinde ısınıp, gecesinde buz keser bedenimiz

Hangi verilen canı almak iznine sahipsin katil...

Yazılan yaşanıyor senaryosu ezberbozan oyunda

Rolümüz kısa, replikler kemiksiz

Perde açılır gözyaşıyla

Kimisi kötü bir karanlığın pençesinde solur hayatı

Kimisi gri bir pencereden izler sonbaharı

Ya da hep bahar kokar ölüm

Nefes kesmeye yeltendin azrail sıfatıyla

Sen masum bir melek misin katil...

Hadi törpüle şimdi kalan ömrünün tırnaklarını

Yıldızları kanat gece olunca

Beyaz bir bulut görünce annen düşsün aklının ıstırabına

Kireç kokan duvarın silüetinde resmet hayatı

Uyan her sabah tütün kokulu bir sonbahar mevsimine

Temmuz şenliğinde yaprak dök

Kanatların kırılsın, çöle dönsün göz kapaklarında kalan nem

Onursuz hayatın onuru muydun katil...

İntiharın adıydı diyorsun sevgiye sıkılan kurşun

Gülen gözlerin sıfatında gizlenirdi bir damla aşk

Hadi düşür gözlerinden yaşı

Alnının ortasına sıkıldı ya ihanet

Şimdi devir kaderine yazılan oyunun sana düşen rolünü

İsyan bayrağını taşımak sana mı düştü katil...

Bir seviyi anlamak yaşam harcamaktır...harcayacaksın

Demiş şair

Değmez bir bakışın gözündeki aldanışa tükettin hayatı

Üç kuruşluk hükmü yoktu oysa

Şimdi her kapı kapanır yüzünün duvarına

Sorgusu yoktur nedenlerin

Bir garip direniştir öngörü

Kim bilir avuçlarında büyüttüğün serçeleri

Gecenin kanatlarına düş astığını kim bilir katil...

Hadi al başını avuçlarının arasındaki yalnızlığa

Okşa sakalında asılı duran hüzünleri

Aynada akseden ıslak tebessümün yanaklarından dökülsün

Sol yanındaki kör pencereden tutun maviye

Belki bir bahar yaratırsın düşlerinin renginde

Kim bilir belki sade bir törenle

Şu çivisiz yaşamın onuru seçilirsin katil....

(Her ölüm Tanrı'nın kullarına hak gördüğü sondur,katleden sadece ölüme vesiledir.)

UĞUR YÜCE