Bir Korkağın İtirafları

Böyle bilmezdim ben

Sarhoş naraları varmış bütün kentlerin

İnsanın içini ürperten

(Ben de sarhoşum ama içimdeki nara sessizlik hükümlüsü, yoldaşlığın amentüsüdür aynı zamanda)

...

Bir isyan patlasa gökyüzünde diyorum

Tam da şimdi şu anda patlasa

İnletse yeri göğü göğün gürültüsü

Ki bilmezsin sen

Hiç korkmam gökgürültüsünden

Sarhoşum diye değil

Alışkınımdır yaygaraya

Gök gürültülü geceler ninni olmuştur çünkü çocukluğuma

Ardından

Yağmur yağsa

Çanlar davullar vursa

Sirenler çalsa

İnsanlar ıslak ıslak kaçışsa

(Korkmam ben ıslanmaktan)

Yağmur yağsa ve

Boşalsa sokaklar

Sınırlar duvarlar yıkılsa

Silinse ara sokaklar

Devrilse barikatlar

Sesi kısılsa kentin gürültüsünün

Kentin bütün pisliği aksa

Gibi lüzumsuz isteklerim var şu sıra sevgili

...

Oysa keyfim yerinde

Kurulmuşum masaya

Masa dört köşe keyfim dört köşe

(Ki her akşam kurulmuş saat gibi kurulurum masaya)

Biraz ucuz şarap

Biraz hırpanilik doldurmuşum kadehe

Ve oturtmuşum karşıma

Sevişilmiş bütün aşk tariflerini

Sömürülmüş envai sigara artıklarını

Odanın rengini solduran bolca dumanı

Bir miktar öğütülmüş aleladelik

Ve bir gece önceden kalma

Mayışık haleti ruhiyeyi

Ah be kadın ah ahh

Şimdi var ya

Şimdi

Bir tutam melankolinden

Bir somun esmerliğinden

Bir lokma zerafetinden olsaydı

Ne doyumsuz ne güzel olurdu masa

Oysa

En can alıcı yerinden çizilmiş pikaptaki plak

"Şimdi uzaklardasın" diye

Hep aynı nakaratla inliyor

"Kavuşmak hayal oldu"

Diyecek ama

Yorulmuş benim gibi Zeki Müren

Yetmiyor gücü

Benim gibi sensiz devam etmeye

...

Bu gecelik

Bir harf olsam diyorum yokluğunda

Merhabanın ya da

Ceylan'ın M'si gibi

Sadece seni yazan bir harf mesela

Aksam kağıtlara

Döksem sensizliğe küfrümü

Boşluğa uzanıp tutsam

Tuttuğum yerden başlasam

Yağmura gebe bulutlara seni anlatmaya

Bütün renkler sadece tanyeri olsa

Sadece tanyeri olmalı mutlaka

Çünkü korkağımdır

Korkarım ikindi vakitlerinden

Az sonra akşam olacak ve

Ben kimsesiz öleceğim diye değil

Uzaklıklar çok koyuyor be güzelim

Çok ağır çok zûl geliyor

Sensiz uyuyakalıp sensiz uyanmak

Şu sersefil yüreğime diyedir hepsi

İçim kan revan savaş meydanı

Bir cephede ben ve sen

Bir cephede zamanın namertliği

Ortada kırlangıç kanatları dizilmiş dikenli teller

Dudaklarımda kahrımın diş izi

Dilimde soluk soluğa kanayan bir yara

İçimde patlayan bir mavzer

Vuruyor boynu bükük şarampol çiçeğini

Ve ben korkuyorum

Tutamadan son kez ellerini

Vuslata ererse gönlümün çaresizliği diye

Duymuşsundur kesin

Ayıkken susanlar

Sarhoşken anlatırmış

İçine çöreklenen efkarı

Ve itiraf ediyorum

Sensiz karşılamaktan korkarım

Turuncu sabahları